Meslek etiği, bir meslekle ilgili neyin doğru, neyin yanlış olduğunu belirleyen, o meslekle ilgili birtakım davranış kuralları (etik kurallar) oluşturan ve mesleğe mensup kişilerin bu davranış kurallarına uymasını zorunlu kılan, uymayanları meslekten çıkaran, hizmet ideallerini koruyan ilkeler bütünüdür. Bu anlamda her mesleğin kendine özgü etik ilkeleri vardır.

Meslek etiği ilkelerinin şu yararları vardır:

  • Meslektaş baskısı sağlayarak, meslek üyelerini etik davranış göstermeye motive eder.
  • Meslek üyelerine doğru ya da yanlış eylemleri konusunda daha tutarlı ve kararlı bir rehberlik sağlar.
  • Belirsiz durumlarda nasıl davranılacağı konusunda meslek mensuplarına rehberlik eder.
  • Yönetici ya da patronların otokratik gücünü kontrol altında tutar, denetler.
  • Kurumların toplumsal sorumluluklarını tanımlar ve bu doğrultuda faaliyette bulunmaya motive eder.
  • Kurumun ya da mesleğin çıkarlarının gözetilmesini sağlar.

Mesleki etik, her zaman bir grubun eseridir. Mesleki etik grup onu koruduğu sürece yürürlükte kalabilen ve bireylere emreden, onları şu ya da bu şekilde davranmaya zorlayan, kişisel eğilimlerine bir sınır çizen ve daha ileri gitmelerine engel olan kurallardan oluşmuştur.

Meslek etiği, belirli bir meslek grubunun mesleğe ilişkin olarak oluşturup koruduğu, mesleki üyelerine emreden, onları belli bir şekilde davranmaya zorlayan, kişisel eğilimlerini sınırlayan, yetersiz ve ilkesiz üyeleri meslekten dışlayan, meslek içi rekabeti düzenleyen mesleki ilkeler bütünüdür.

Meslek Etiğinin Temel Özellikleri:

• Meslek Etiği kişisel etiğe dayanır.

• Meslek Etiği dürüstlüğe dayanır.

• Meslek Etiği namus gerektirir.

• Meslek Etiği doğru söylemeyi gerektirir.

• Meslek Etiği güvenilir olmayı gerektirir.

• Bir iş planı gerektirir.

• Meslek Etiği kar gerektirir.

• Değerler üzerine kurulur.

• Meslek Etiği işletmenin tepesinden başlar.