Meslek etiği, sağlık ve diğer profesyonel alanlarda önemli bir konu olarak zamanla gelişmiştir. İlk çalışmalar, antik dönemlere kadar uzanmaktadır. Özellikle Hipokrat, M.Ö. 5. yüzyılda yazdığı Hipokrat Yemini ile tıpta etik ilkelerin temellerini atmıştır. Bu yemin, hekimlerin hastalarına karşı sorumluluklarını ve etik davranışlarını belirleyen ilk belgelerden biridir. Hipokrat, hastaların sağlığını koruma, zarar vermeme ve gizlilik ilkelerine vurgu yapmıştır.

 Daha sonra, 19. yüzyılda Florence Nightingale, hemşirelik mesleğinde etik ilkelerin önemini vurgulayan çalışmalar yapmıştır. Nightingale, hemşirelerin hastalarla olan ilişkilerinde etik davranışları teşvik etmiş ve sağlık hizmetlerinin kalitesini artırmak için mesleki standartlar geliştirmiştir. Bu dönemde, sağlık profesyonellerinin etik sorumlulukları üzerine yapılan tartışmalar, meslek etiği alanında önemli bir ilerleme kaydetmiştir.

 20. yüzyılda ise meslek etiği, daha sistematik bir şekilde ele alınmaya başlanmıştır. Amerikan Tıp Derneği (AMA) ve diğer profesyonel kuruluşlar, sağlık profesyonellerinin etik davranışlarını belirleyen kılavuzlar ve ilkeler geliştirmiştir. Bu çalışmalar, meslek etiğinin modern anlamda şekillenmesine katkıda bulunmuş ve sağlık hizmetlerinde etik standartların belirlenmesini sağlamıştır.

 Sonuç olarak, meslek etiği konusunda yapılan ilk çalışmalar, Hipokrat ve Florence Nightingale gibi önemli figürler tarafından başlatılmıştır. Bu çalışmalar, sağlık profesyonellerinin etik sorumluluklarını anlamalarına ve uygulamalarına yardımcı olmuştur.