İş Kanununun 46. maddesine göre işçiye yedi günlük bir zaman dilimi içinde kesintisiz en az yirmi dört saat, o günün ücreti tam olarak ödenmek suretiyle bir dinlenme yani hafta tatilinin verilmesi gerekir. İşçi sağlığının korunması ve işgücünün yenilenmesi amacıyla bu tatilin verilmesi anayasanın 50. maddesinin 3. fıkrasında yer alan dinlenme hakkında kaynaklanan bir zorunluluktur.

Anayasa ve İş Kanununun belirtilen hükümleri gereğince işçiler hafta tatilinde çalıştırılamaz. Ücretli hafta tatili hakkının tanınmamasının anayasal dinlenme hakkını ihlal edeceği açıktır. Bu nedenle, işçinin hafta tatilinde çalışmayı kabul ettiğine ve/veya hafta tatilinde çalışması karşılığının ücrete dahil olduğuna ilişkin sözleşme hükümleri geçersizdir. Yargıtay da bir çok kararında hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının ücrete dahil olduğuna ilişkin sözleşme hükümlerinin geçersiz olduğuna hükmetmiştir.

Aynı şekilde, Yargıtay’ın kararları uyarınca, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatilde yapılan çalışma karşılığı serbest zaman kullandırılması yasaya aykırılık teşkil eder. Serbest zaman ancak fazla mesai karşılığı verilebilir. Tatilde yapılan çalışma karşılığında izin verilmişse bu ancak mazeret izni olarak kabul edilebilir.

İşçinin hafta tatilinde çalıştırıldığını ispatlaması gerekir. Yüksek mahkeme hafta tatilinde çalışıldığının ispatı konusunda şu görüşlere yer vermiştir: “İşçi, norm kuramı uyarınca bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bordroda ilgili bölümün boş olması ya da bordronun imza taşımaması halinde, işçi hafta tatilinde çalışma yaptığını her türlü delille ispat edebilir. İşyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Davacının tüm hafta tatilinde aralıksız şekilde çalışmasının kabulü hayatın olağan akışına aykırıdır.”

İşçi hafta tatili gününde çalışmışsa, hafta tatili günü için çalışmadan yasa gereği almaya hak kazandığı bir günlük tutarındaki ücretine, hafta tatilinde fiilen çalışması nedeniyle fazla çalışmaya giren yüzde elli zamlı ücreti yani 1,5 gündeliği daha eklenerek ve o gün için toplam 2,5 gündelik ödenmesi gerekecektir.

Hafta tatili ücreti işçinin temel (çıplak) ücretidir, bunun dışındaki ek ödemeler hesaba katılmaz . Eğer işçi saat ücreti ile çalışıyorsa, tatil günü ücreti saat ücretinin yedi buçuk katıdır. Parça başına, akort, götürü veya yüzde usulü ile çalışan işçilerin tatil günü ücreti, ödeme döneminde kazandığı ücretin aynı süre içinde çalıştığı günlere bölünmesi suretiyle hesaplanır. Buna karşılık hasta, izinli veya sair nedenlerle çalışamadığı hallerde dahi aylığı tam olarak ödenen maktu aylık ücretli işçilere, ayrıca hafta tatili için ücret ödenmez.